Μετά Το αστέρι πάνω από το δάσος (2024), οι Εκδόσεις Κριτική επανέρχονται με μια δεύτερη συλλογή αμετάφραστων κειμένων του σπουδαίου Αυστριακού συγγραφέα. Στο νέο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται τρεις ιστορίες από την πρώτη περίοδο του Τσβάιχ («Άνοιξη στο Πράτερ», «Ο έρωτας της Έρικα Έβαλντ», «Οστρακιά»), καθώς και το ημιτελές αριστούργημα «Βόντρακ», το οποίο ανακαλύφθηκε και κυκλοφόρησε μόλις το 1990.

Ο τίτλος Η ζωή του άλλου μόνο συμβολικός δεν είναι. Το βιβλίο αναδεικνύει την άγνωστη βαθιά φιλία ανάμεσα σε δύο διάσημους και μεγαλοφυείς ανθρώπους του 20ού αιώνα, του Τζέιμς Τζόις και του Ίταλο Σβέβο. Ο Τζόις ήταν ένας νεαρός, επαναστατικός καλλιτέχνης που έφτασε στην Ιταλία κυρίως από την αγάπη του για την ιταλική γλώσσα και τον ιταλικό πολιτισμό, αλλά και για να ξεφύγει από μια Ιρλανδία που βρισκόταν υπό τον διπλό ζυγό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Σβέβο ήταν ένας μεσήλικας εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος, αφού εργάστηκε επί πολλά χρόνια σε τράπεζα, έγινε υπάλληλος σε εταιρεία χρωμάτων για υποβρύχια, ιδιοκτησία της οικογένειας της συζύγου του. Η σχέση μεταξύ των δύο ανδρών δεν αποτελούσε απλώς μια λογοτεχνική συγγένεια, αλλά σύμπλευση της ζωής και του έργου τους, καθώς θαύμαζαν και στήριζαν πρακτικά ο ένας τον άλλον: Ο Σβέβο βοηθούσε συχνά τον Τζόις, ο οποίος βρισκόταν πάντοτε σε οικονομική στενότητα, και ο Τζόις ανταπέδιδε τη γενναιοδωρία του βοηθώντας τον Σβέβο να αναδειχθεί σε διεθνώς αναγνωρισμένη λογοτεχνική μορφή.

Ο Λουκάς έκλεισε τα μάτια και είδε πάλι το παιδικό της πρόσωπο. Τον είχε ρωτήσει σε μια εκδρομή τους τι θα έκανε αν μια μέρα ένα πουλί ή ένας άγγελος την κλέψει. Κι ο Λουκάς τής είχε απαντήσει ότι θα έβγαζε φτερά και θα την έβρισκε. Αυτό είναι η αγάπη, της είχε απαντήσει. Ένα κοριτσάκι που μαθαίνει να ονειρεύεται, κι ένας μπαμπάς που μαθαίνει να πετά.

Βιέννη, 1925. Πριν από αρκετά χρόνια, ο Καρλ Φιάλα ήταν ένας σεβαστός υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Οικονομικής Εισαγγελίας. Όμως, ο πόλεμος και το τέλος της αυτοκρατορίας αλλάζουν τα πάντα. Ο Φιάλα αναγκάζεται να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα για να συντηρήσει τη σύζυγο και τον άρρωστο γιο του. Δυστυχώς, αρρωσταίνει και εκείνος. Η ελπίδα έρχεται από ένα συμβόλαιο ζωής, απαράβατος όρος του οποίου είναι να συμπληρώσει ο Φιάλα τα εξήντα πέντε του χρόνια, ώστε να καταβληθεί ένα σημαντικό ποσό στην οικογένειά του.

Δεκαετία του ’70. Η Κάρμεν αναθυμάται το παρελθόν της. Εκείνη και οι δύο αδελφές της, κόρες Ισπανών Δημοκρατικών, είχαν σταλεί από τους γονείς τους στη Γαλλία, όταν ήταν παιδιά ακόμη, για να γλιτώσουν από τη δικτατορία του Φράνκο. Κατέληξαν σε ένα μικρό χωριό στον Νότο, τη Μαρσεγιέτ, όπου ζούσαν και δούλευαν μαζί στο οικογενειακό ξενοδοχείο. Η Κάρμεν ασφυκτιά, ερωτεύεται έναν περαστικό ταυρομάχο, τον Αντόνιο, και φεύγει μαζί του στη Μαδρίτη. Εκεί φυλακίζεται για επτά χρόνια ως συνεργός του Αντόνιο στις παράνομες δραστηριότητές του. Στη φυλακή, η Κάρμεν υφίσταται βία και ταπεινώσεις, εθίζεται στα ναρκωτικά, αλλά εντέλει σώζεται κυρίως χάρη στη φιλία που αναπτύσσει με μια μεγαλύτερη σε ηλικία κρατούμενη και στην παρηγοριά που βρίσκει στην ανάγνωση μυθιστορημάτων. Όταν αποφυλακίζεται, επιστρέφει στο χωριό, αλλά οι αδελφές της δεν την έχουν συγχωρέσει που τις εγκατέλειψε. Η Κάρμεν προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση τους και παράλληλα συνδέεται ερωτικά με τον Εσκούτο, έναν νεότερό της άντρα, εντελώς διαφορετικό από τον Αντόνιο.

Το μυθιστόρημα της τραγουδίστριας και ηθοποιού Ολίβια Ρουίζ ξεδιπλώνει μια θυελλώδη ιστορία που μπλέκεται αναπόδραστα στα γρανάζια της μεγάλης Ιστορίας· στο τέλος η βία κατατροπώνεται και η αγάπη θριαμβεύει.

Σε έναν δασώδη λόφο στα περίχωρα της Ζυρίχης κατοικεί ο πρώην ομοσπονδιακός βουλευτής Δρ Στοτς, περιστοιχισμένος από τα πορτρέτα μιας νεαρής γυναίκας. Η Μέλοντι ήταν κάποτε μνηστή του, περίπου σαράντα χρόνια πίσω, αλλά λίγο πριν τον γάμο τους εξαφανίστηκε. Διηγείται την ιστορία της ζωής του στον νεαρό Τομ Έλμερ, τον οποίο έχει ορίσει διαχειριστή της κληρονομιάς του. Με τον καιρό, ο Τομ αρχίζει να αναρωτιέται αν ο εργοδότης του είναι πραγματικά αυτός που θέλει να δείχνει ότι είναι και αν οι αφηγήσεις του είναι αληθινές ή βγαλμένες από το μυαλό του. Ο Τομ και η ανιψιά τού Στοτς, Λάουρα, ξεκινούν έρευνες που φτάνουν μέχρι και την Ελλάδα.

Αντιμέτωπος με την πρόκληση να συνοψίσει όλα όσα πίστευε για τη ζωή, την ανθρώπινη φύση και τη μακροχρόνια ευτυχία σε μια σύντομη ομιλία προς τους απόφοιτους του Κολλεγίου Kenyon, ο διάσημος συγγραφέας Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας έγραψε αυτό το εκπληκτικό δοκίμιο, που εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.

Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τη γλώσσα και προσπαθούν να επικοινωνήσουν με χειρονομίες. Μόνο ένα αγόρι, ο Νικολίνο, θυμάται τις έννοιες των λέξεων και μπορεί να διηγηθεί τα γεγονότα που οδήγησαν τους κατοίκους του τόπου του σε αυτή την κατάσταση. Το προνόμιο της μνήμης ο Νικολίνο το αποκτά χάρη στη γνωριμία του με τον βιβλιοπώλη που καταφτάνει στην πόλη του. Ο μυστηριώδης αυτός άνθρωπος ανοίγει ένα βιβλιοπωλείο όχι για να πουλάει τα βιβλία του, αλλά για να τα διαβάζει στους άλλους. Οι ντόπιοι δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον ξένο και την ιδιοτροπία του, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να θεωρούν ότι πρόκειται για δαίμονα. Πεσόα, Σοφοκλής, Τολστόι, Σαπφώ, Σαίξπηρ, Λεοπάρντι, Δάντης, Ρεμπώ, Προυστ, Μπόρχες, Ντοστογιέφσκι είναι μερικοί μόνο από τους συγγραφείς με τη σκέψη των οποίων το αγόρι έρχεται σε επαφή.