Μετά Το αστέρι πάνω από το δάσος (2024), οι Εκδόσεις Κριτική επανέρχονται με μια δεύτερη συλλογή αμετάφραστων κειμένων του σπουδαίου Αυστριακού συγγραφέα. Στο νέο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται τρεις ιστορίες από την πρώτη περίοδο του Τσβάιχ («Άνοιξη στο Πράτερ», «Ο έρωτας της Έρικα Έβαλντ», «Οστρακιά»), καθώς και το ημιτελές αριστούργημα «Βόντρακ», το οποίο ανακαλύφθηκε και κυκλοφόρησε μόλις το 1990.

O Φραντσέσκο, παιδί μεταναστών από τη νότια Ιταλία, μεγαλώνει στα προάστια του Μιλάνου και ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας. Ωστόσο, τα όνειρά του έρχονται σε σύγκρουση με τις άκαμπτες αντιλήψεις του πατέρα του, ο οποίος τα θεωρεί ουτοπικά. Στον Βορρά ο Φραντσέσκο έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρότητα και τον κυνισμό της πόλης, ενώ συνάμα γνωρίζει τον έρωτα. Κάθε καλοκαίρι πηγαίνει με την οικογένειά του στην Μπαζιλικάτα, στον Νότο, όπου η ύπαιθρος και ο ξάδερφός του Λουτσιάνο, γεμάτος ζωντάνια και αποφασιστικότητα, του προσφέρουν μια αίσθηση ελευθερίας. Στην πραγματικότητα όμως, η ελευθερία του Φραντσέσκο περιορίζεται από την εμμονή των ντόπιων στην παράδοση.

Βιέννη, 1925. Πριν από αρκετά χρόνια, ο Καρλ Φιάλα ήταν ένας σεβαστός υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Οικονομικής Εισαγγελίας. Όμως, ο πόλεμος και το τέλος της αυτοκρατορίας αλλάζουν τα πάντα. Ο Φιάλα αναγκάζεται να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα για να συντηρήσει τη σύζυγο και τον άρρωστο γιο του. Δυστυχώς, αρρωσταίνει και εκείνος. Η ελπίδα έρχεται από ένα συμβόλαιο ζωής, απαράβατος όρος του οποίου είναι να συμπληρώσει ο Φιάλα τα εξήντα πέντε του χρόνια, ώστε να καταβληθεί ένα σημαντικό ποσό στην οικογένειά του.

Δεκαετία του ’70. Η Κάρμεν αναθυμάται το παρελθόν της. Εκείνη και οι δύο αδελφές της, κόρες Ισπανών Δημοκρατικών, είχαν σταλεί από τους γονείς τους στη Γαλλία, όταν ήταν παιδιά ακόμη, για να γλιτώσουν από τη δικτατορία του Φράνκο. Κατέληξαν σε ένα μικρό χωριό στον Νότο, τη Μαρσεγιέτ, όπου ζούσαν και δούλευαν μαζί στο οικογενειακό ξενοδοχείο. Η Κάρμεν ασφυκτιά, ερωτεύεται έναν περαστικό ταυρομάχο, τον Αντόνιο, και φεύγει μαζί του στη Μαδρίτη. Εκεί φυλακίζεται για επτά χρόνια ως συνεργός του Αντόνιο στις παράνομες δραστηριότητές του. Στη φυλακή, η Κάρμεν υφίσταται βία και ταπεινώσεις, εθίζεται στα ναρκωτικά, αλλά εντέλει σώζεται κυρίως χάρη στη φιλία που αναπτύσσει με μια μεγαλύτερη σε ηλικία κρατούμενη και στην παρηγοριά που βρίσκει στην ανάγνωση μυθιστορημάτων. Όταν αποφυλακίζεται, επιστρέφει στο χωριό, αλλά οι αδελφές της δεν την έχουν συγχωρέσει που τις εγκατέλειψε. Η Κάρμεν προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση τους και παράλληλα συνδέεται ερωτικά με τον Εσκούτο, έναν νεότερό της άντρα, εντελώς διαφορετικό από τον Αντόνιο.

Το μυθιστόρημα της τραγουδίστριας και ηθοποιού Ολίβια Ρουίζ ξεδιπλώνει μια θυελλώδη ιστορία που μπλέκεται αναπόδραστα στα γρανάζια της μεγάλης Ιστορίας· στο τέλος η βία κατατροπώνεται και η αγάπη θριαμβεύει.

Αντιμέτωπος με την πρόκληση να συνοψίσει όλα όσα πίστευε για τη ζωή, την ανθρώπινη φύση και τη μακροχρόνια ευτυχία σε μια σύντομη ομιλία προς τους απόφοιτους του Κολλεγίου Kenyon, ο διάσημος συγγραφέας Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας έγραψε αυτό το εκπληκτικό δοκίμιο, που εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.

Η ελληνική έκδοση του παγκόσμιου best seller του Μπέρνχαρντ Σλινκ, που κέρδισε το βραβείο Γερμανικής Μετάφρασης (Ιάκωβος Κοπερτί), αριθμεί πλέον 40.000 αντίτυπα. Μεταφρασμένο σε 54 γλώσσες και με πολλές λογοτεχνικές διακρίσεις, το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με τίτλο «Σφραγισμένα χείλη» σε σκηνοθεσία του Στίβεν Ντάλντρι και με πρωταγωνιστές τον Ρέιφ Φάινς και την Κέιτ Γουίνσλετ, που της χάρισε το Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της.

Κούβα, 1993. Η χώρα βιώνει συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης και φτώχειας σε μια πρωτοφανή κρίση που οδηγεί σε κλίμα αγωνίας και ανασφάλειας. Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η Χούλια, μια νεαρή μαθηματικός που ζει και εργάζεται στην Αβάνα, αναζητά διέξοδο στα προβλήματά της όταν ανακαλύπτει τυχαία κάποια έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο εφευρέτης του τηλεφώνου δεν είναι ο Γκράχαμ Μπελ αλλά ο Ιταλός Αντόνιο Μεούτσι, ο οποίος εργάστηκε ως τεχνικός στην Αβάνα τον 19ο αιώνα. Η Χούλια και οι φίλοι της αρχίζουν να ξετυλίγουν το κουβάρι της υπόθεσης Μεούτσι.

Ο Γιούντεγιαν είχε την αίσθηση ότι η κοιμώμενη πόλη τον προκαλούσε. Η πόλη τον χλεύαζε. Δεν τον ενοχλούσαν οι υπναράδες τον Γιούντεγιαν, ας ξάπλωναν στα βρομερά κρεβάτια τους, ας ξάπλωναν στην αγκαλιά των λάγνων θηλυκών τους, αποκαρωμένοι θα έχαναν τις μάχες της ζωής· τον εξόργιζε η κοιμισμένη πόλη στο σύνολό της, κάθε κλειστό παράθυρο, κάθε μανταλωμένη πόρτα, κάθε κατεβασμένη περσίδα· τον εξόργιζε το γεγονός ότι δεν είχε δώσει αυτός την εντολή να κοιμηθεί η πόλη.