H πρώτη αποδεικνύει εσφαλμένη την περίφημη απόδειξη του Ian Steedman, σύμφωνα με την οποία σε συστήματα παραγωγής σύνθετων προϊόντων εμφανίζονται αρνητικές αξίες εμπορευμάτων, με αποτέλεσμα η υπεραξία να είναι αρνητική. O συγγραφέας δείχνει ότι στα παραπάνω συστήματα οι αξίες και η υπεραξία είναι πάντα θετικά (καίτοι μη μονοσήμαντα προσδιορισμένα) μεγέθη.

H δεύτερη δείχνει ότι αντίθετα από τη γενικώς αποδεκτή νεορικαρδιανή θέση το γενικό ποσοστό κέρδους στη γενική περίπτωση εξαρτάται και από τις συνθήκες παραγωγής των μη βασικών ή μη αναπαραγωγικών εμπορευμάτων.

H τελευταία εργασία πραγματεύεται το δημοσιευμένο το 1977 άρθρο του R. Linde, στο οποίο αυτός προσπαθεί, όπως προσπάθησε μάταια ο Samuelson το 1962, να κατασκευάσει ένα υποκατάστατο μιας μακροοικονομικής συνάρτησης παραγωγής. O συγγραφέας δείχνει ότι αυτό το υποκατάστατο για την περίπτωση του Linde όπως και γι’ αυτή του Samuelson ισχύει μόνο στην περίπτωση της οικονομίας του ενός αγαθού.