Ο μεγάλος σεισμός

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΔΕΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΛΙΣΑΒΟΝΑ ΤΟ 1755
  • Μετάφραση
    • Ξενοφών Γιαταγάνας
  • Διαστάσεις
    • 12,5Χ21cm
  • Αρ. Σελίδων
    • 336
  • Έτος έκδοσης εντύπου
    • 2010
  • Κωδικός στον Εύδοξο
Είδος
Τιμή
Έντυπο
16.92

Νοέμβριος 1755, πρωτομηνιά, Άγιοι Πάντες, ο εγκέλαδος χτύπησε τρεις φορές τη Λισαβόνα, ισοπεδώνοντας μια από τις λαμπρότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Τεράστια παλιρροϊκά κύματα αποτέλειωσαν την καταστροφή, παρασύροντας ζωντανούς και νεκρούς. Η φωτιά που προκάλεσε ο σεισμός φούντωσε από τον δυνατό αέρα και κατέκαιγε τα πάντα για πέντε ολόκληρες ημέρες. Γη, νερό, αέρας και φωτιά, όλα τα στοιχεία της φύσης συνωμότησαν για να προκληθεί μια από τις πιο τρομερές καταστροφές στην Ιστορία. Η Λισαβόνα είχε σχεδόν σβήσει από το χάρτη.

Αργότερα, όταν η γη σταμάτησε να τρέμει και η λεπτή σκόνη κατακάθισε για τα καλά σαν αραχνοΰφαντο πέπλο πάνω από τη Λισαβόνα, όταν η θάλασσα υποχώρησε και φώλιασε πάλι στο ήρεμο δέλτα των εκβολών του Τάγου, όταν έσβησαν και οι τελευταίες εστίες της πυρκαγιάς που κατέκαυσε τα πάντα, τότε μόνο οι επιζήσαντες θυμήθηκαν τις προφητείες… Οι προβλέψεις μιλούσαν για το χαμό της Λισαβόνας από ξηρασίες, από χολέρα, από πείνα, από επιδρομές, από σεισμούς, από καταιγίδες, από την επέλαση βλαβερών ερπετών και από την επάνοδο των ισπανών κατακτητών… Από τους άμβωνες εκφωνούνταν χειμαρρώδη κηρύγματα που καταλόγιζαν στην πόλη πλήθος αμαρτημάτων… Η ώρα της θείας δίκης πλησίαζε – αλίμονο σε όσους δεν εισάκουσαν το προσκλητήριο της μετάνοιας! Οι ιεροκήρυκες παρέπεμπαν στο βιβλίο της Αποκάλυψης…

Αυτό έπρεπε να θυμάται ο λαός, την Αποκάλυψη, με την οποία έμοιαζε όσο τίποτε άλλο εκείνες τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη η συνωμοσία γης, θάλασσας και φωτιάς που κατέστρεψε τη Λισαβόνα.  Ποτέ στο παρελθόν η είδηση μιας φυσικής καταστροφής δεν διαδόθηκε τόσο πλατιά και δεν άφησε τόσο ανεξίτηλα τη σφραγίδα της στην εξέλιξη της ανθρωπότητας. Είχαν υπάρξει, βέβαια, και άλλες φυσικές καταστροφές, που ήταν όμως είτε πολύ παλιές, είτε ξεχασμένες. Η Λισαβόνα, πρωτεύουσα μιας αποικιακής αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από τη Βραζιλία μέχρι την άπω Ανατολή και προπύργιο της Ιεράς Εξέτασης, ζούσε τον χρυσό αιώνα της.

Ο μαρκήσιος de Pombal, ηγετική μορφή και θεληματική προσωπικότητα, είχε λες γεννηθεί για να συγκρατήσει τους πανικόβλητους κατοίκους της Λισαβόνας και να πάρει στα χέρια του το δύσκολο έργο της ανόρθωσής της.


«Τι μπορεί να “ανθίσει” στα συντρίμμια»
Ηλίας Μαγκλίνης, Καθημερινή της Κυριακής, 5/8/18

«Απ’ τον παλιό στο νέο κόσμο»
Αποστόλης Αρτινός, toklemmenogramma.blogspot.com, 22/6/18 [αναδημοσίευση]

«Η μεγάλη καταστροφή της Λισαβόνας το 1755»
Δημήτρης Φύσσας, www.athensvoice.gr, 13/5/18

«Ξεγραμμένοι και το ξέρουν οι εργάτες στη Φουκουσίμα»
συνέντευξη του συγγραφέα Nicholas Shrady στον Γιάννη Τριανταφύλλου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 17/4/11)

Ανασυγκρότηση μέσα απ’ τα ερείπια
της Ελίνας Τζανουδάκη (Τhe Books’ Journal, τεύχος 5, Μάρτιος 2011 )

Η καταστροφή ως αιτία προόδου
του Γιώργου Σιακαντάρη («ΤΑ ΝΕΑ», 19/3/11)

Ο μεγάλος «σεισμός» και η επόμενη μέρα της ελληνικής κατάρρευσης… του Κώστα Στούπα (www.capital.gr, 18/03/11)

Με αφορμή το σεισμό – Σκέψεις για ένα χτύπημα που μας αφορά όλους
της Κικής Τριανταφύλλη («ΤΑ ΝΕΑ» / “BLOGS”, 13/3/11)

»Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ» N.SHRADY (KΡΙΤΙΚΗ) THE LAST DAY» LISBON EARTHQUAKE 1755
παρουσίαση του βιβλίου στο ιστολόγιο του Αντώνη Τριφύλλη

Πολιτικές ηγεσίες σε ταραγμένους καιρούς
του Δημήτρη Σκάλκου (δημοσιεύτηκε στην «Προοδευτική Πολιτική», 21/11/10)

Ο Εγκέλαδος έφερε τον Διαφωτισμό
του Μιχάλη Μοδινού(«ΤΑ ΝΕΑ»/ «Βιβλιοδρόμιο» , 2/10/10)

Λισαβόνα, 1η Νοεμβρίου 1755…
της Αγγέλα Γαβρίλη (www.diavasame.gr, Σεπτέμβριος 2010)

Από τον παλιό στον νέο κόσμο
του Αποστόλη Αρτινού («Ελευθεροτυπία»/ «Βιβλιοθήκη», τχ. 615, 7/8/10)

Ο σεισμός της Λισσαβώνας
της Ελισαβετ Kοτζια  («Η Καθημερινή»/ «Τέχνες και Γράμματα», 4/7/10)

Μην ταυτίζετε ποτέ τους σεισμούς με το κακό
του David Ignatius – Aρθρογράφου της Washington Post (εφ. Καθημερινή, 24/1/10)